Δεν μπορώ …..δεν την παλέυω άλλο καλά το είχα ψιλιαστεί ότι κάτι τρέχει με την πάρτυ μου…..Να κοιμάμαι μέχρι της 11 Κάτι δεν πάει καλά….και όντως έιχα δικίο …Γύρω μου ανήσυχα βλέμματα και η μαμά μου έτοιμη να λύγισει ….δεν μπορούσε αυτό να συμβαίνει στο δίκο της το παιδί, σε ΕΜΕΝΑ! Και μετά τους μελοδραματίσμους ας σας πώ ότι απλά είχα ένα μικρό κρυοματάκι το οποίο συνοδεύτοταν από βήχα και πυρετό.Δεν ήταν τίποτα το ιδιαίτερο βέβαια καθώς ο πυρετός μου έφτασε μόλις 38 βαθμούς και μετά από τεράστιες προσπάθειες να πιω το σιρόπι depon, καθώς μου ερχόταν αναγούλα όποτε το γευόμουν, το απόγευματακι προς βραδάκι ήμουν περδίκι και καταπονημένος όμως βεβαίως βεβαίως! Όπως σας είπα με το depοn είχα ένα θέμα.Δοκιμάσαμε με σύριγγα , έβγαλα το μισό μου φαγήτο πανω σε μενα και στη μαμα , πλυθήκαμε αλλάξαμε κάναμε και ένα μπανακι για να πέσει ο πυρετος και βουρ στη δεύτερη προσπάθεια. Πήγαν να με ξεγελάσουν ανακατευόντας το με λίγο γάλα…..Αλλά….

Που πας ρε μάστορε να ξεγελάσεις εμένα τον φαγανό…Τρώω τα πάντα και απομνημονευω γεύσεις και πιστεψε με αυτό δεν είναι το γάλα που πίνω. Μα καθόλου όμως!!!Έτσι τα ήθελες και τα ‘παθες.Να σου λοιπόν και η δεύτερη αναγούλα μετά συνοδευτικού και τα νεύρα της μαμάς τσατάλια.Πάλι άλλαγμα πάλι καλά δλδ που υπάρχει και stock σε ρούχα ! Τελικά όμως τους παραδέχομαι μετά απο ώρα καταφέραν να μου δώσουν το φάρμακο.Πως με ξεγέλασαν όμως ε ?Με φαγητό με τι άλλο. μου πλησιάζαν λίγο ψωμάκι και εγώ άνοιγα το στόμα μου για μαμ και ο κακούργος ο πατέρας μου μου έβαζε το *μπλιαχ* σιρόπι στο στόμα μου.

Αλλά όλα γίνανε για καλό καθώς το βραδάκιήμουν περδίκι αν και δεν ήπια όλο το γάλα μου καθώς ήμουν πολύ κουρασμένος και κοιμήθηκα με το μπουκάλι αγκαλία για άλλη μια φορά!