Kαι περάσαμε όμορφα όμορφα………..αλλά τώρα είναι χάλια χάλια που γυρίσαμε!Τι να κάνουμε αλλα δυστυχώς  όλα τα ωραία κάποτε τελείωνουν για να ξεκίνησουν άλλα καλύτερα. Τώρα θα είμαι μόνο με τον μπαμπά μου και τη μαμά μου……….χαχαχαχα  τώρα δεν θα μπορεί να καπνίζει τόσο συχνά θα είμαι συνέχεια δίπλα της ….

Λοιπόν στη Λευκάδα πέρασαμε 3 εβδομάδες ζάχαρη για όλους! Για μένα γιατί έκανα πάρα πολλές βόλτες, είδα νέα πρόσωπα (αρκετά βέβαια……ζήτημα αν θα τους θυμάμαι του χρόνου), νέα μέρη και πάρα μα πάρα πολλά όμως χρώματα……κυρίως αυτό το μπλέ υπήρχε παντου και ήταν στρωμένο γύρω γύρω απο τη Λευκάδα……

Αργότερα έμαθα ότι αυτο το μπλέ χαλί το λένε ΘΑΛΑΣΣΑ ….. το δόκιμασα μάλιστα!!!!Στην αρχή μου φάνηκε τεράστια αλλα δεν με τρόμαζε …….ευτυχώς με κράταγε και ο μπαμπάς μου γιατί αλλίως θα πηγαινα άπατος.Βουτηξα που λέτε λίγο αλλα επείδη πηγαίναμε απόγευμα ήταν λίγο κρύα και έτρεμα ελαφρώς , δεν έκλαιγα όμως γιατί έχουμε και ένα image σε αυτήν την κοινωνία. Καλή ήταν λοιπόν δεν λέω αλλά του χρόνου πιστεύω ότι θα την νοίωσω καλύτερα! Επιφυλάσσομαι λοιπόν για το μέλλον. Όταν πήγαινα στην θάλασσα έπινα μετά και το γάλα μου υπό τους ήχους της θάλασσας και σχεδόν κοιμόμουν αλλά το μπιμπερό το δούλευα κανονικά, γιατί έχω την εντύπωση ότι κάποιος με γυροφέρνει για να μου πίει το γάλα μου……Δεν το ξέρω 100% αυτό αλλά για τις κρέμούλες μου που θα αρχίσω σύντομα έιμαι σιγουρότατος!

Μέτα το μπάνιο έιχαμε την βολτούλα μας , ένα υπνάκο και μετά πάλι βολτούλα με την κυρίως βάρδια(μαμά – μπαμπά). Όλες οι μέρες μας ήταν έτσι ξεκούραση και τίποτα άλλο….χάρηκα και αρκετά το μπαμπά μου που τον είχα όλη τη μέρα μαζί μου.

Α έκανα και το εμβόλιου μου πάλι, αυτή τη φορά όμως το Prevenar που θα σας πω για αυτό πιο πάνω.Πήγαμε λοιπόν σε μια παιδίατρο στην Λευκάδα ….Ονόματα δεν λέμε έτσι…….Πάρα πολύ καλή με είδε , με έπαιζε μου γέλαγε , μου χτύπαγε και ένα ντέφι κόκκινο που με εντυπωσίασε τόσο που ήθελα να το πάρω και να το βάλω στο στόμα μου να δω αν κάνει και αυτόν τον θόρυβο όταν το δαγκώνω…..Καλή που λέτε γιατρός αλλά όταν μου έκανε το εμβόλιο με πόνεσε και έκλαψα και δεν κράταγα το χεράκι της ξανθούλας μανούλας μου…….Γι’ αυτό έκλαψα …..ήθελα μια χείρα βοηθείας και αυτή την θέλω μόνο από τη μαμά μου.

Άκουσα παλί τα γνωστα σχόλια ….τι μεγαλος που είναι κτλ κτλ……Έτσι λοιπόν είμαι 5,5 μηνων και συγίζω σχεδόν 9,5 κίλα ….πιστεύω είμαι καλα!